Oesu. Nie ogarniam. Zero nauki, dużo imprez (stetyż). a co do Ciechowa, to on jest głupi. Naaapraaawdęee. Dzwoniłam do niego raz, jak byłam już "lekko podchmielona", bo mieliśmy melanz na spontana i nam kasy brakowało na %. Toteż stwierdziłam,że podzwonię, popytam i jakoś się uzbiera. Zadzwoniłam do paru osób (część nie odbiera, część na 18 u kogoś) Jedynie Karolek, mój klasowo - osiedlowy kolega zdołał wyjść i dać mi te 3,50. Ale cham Ciechow stwierdził że "musi się zastanowić". Nie usprawiedliwia go nawet fakt że się nie znamy. Ale chyba już wie, kim jestem i, że to ja właśnie do niego dzwoniłam. Dziwnie mu się z oczu na mnie patrzy, a jakże.

Mama spadła mi dzisiaj ze schodów. Ma złamaną rękę gdzieś na górze (?). W każdym razie połowę pleców i rękę ma w gipsie. Tata wraca z rejsu  już w niedzielę.

                       ...

Ostatnio poluję na Ciechowa. Ciechow to koleś, który ma twarz młodego Grzesia Ciechowskiego. Naprawdę. Jest taki podobny, że nie wiem. Jeszcze niedawno miał dłuższe włosy, co stworzyło pewną szopę na jego głowie, bardzo podobną do szopy Ciechowskiego. Wybadałam już, że:
-słucha Metallici ( ogromny plus! bałam się, że słucha techno, albo hophopu),
-ma na imię Mateusz ( kij mnie obchodzi jego imię, nie nazywa się Adolf, więc jest OK),
-mieszka dosłownie blok obok mnie, jak się wychylę za okno to mogę policzyć okna w jego bloku ( to byłoby raczej dziwne, gdyby mi to przeszkadzało),
-jest maminsynkiem i fajtłapą ( i tak w to nie uwierzę, nie uwierzę, dopóki sama go nie poznam),
-mam jego nr telefonu ( :3, niestety nie zaryzykuję tak szybko),
-jest ministrantem w mojej parafii (i bardo dobrze! idę teraz do bierzmowania, będziemy się często widywać xd)

Ależ uwielbiam taki stan. Zdecydowanie, nie jest to jeszcze nawet zauroczenie, tylko po prostu koleś mi się podoba. dawno nie miałam takiego stanu. Co z tego, że myślę o nim, tylko jak mi się przypomni. Muszę poznać chłopaka, który wygląda jak Ciechowski!

 Łał. Koniec wakacji. Początek roku szkolnego. Jestem w szoku. Kuba jeszcze wyższy. Fajnie się przy nim czuję. Huehue.

 Wreszcie mam psa! Przed około godziną przyniosłam Tymka do domu owiniętego w mój szary kaszmirowy sweter. Jest wyjątkowo słodki. Biszkoptowy, z białą plamką na czole. Póki co śpi. No i nie chce się obudzić. Wsadziłam mu Renia do kojca, coby miał się do czego przytulić. Na razie zsikał się tylko raz, ale to zrozumiałe.

Nowa miłość - Tom Waits.